سفر قهرمانی
درباره وبلاگ
پرفا

حقیقت نه به رنگ است و نه بو / نه به های است و نه هو/ نه به این است و نه او/ نه به جام است و سَبو/ گر به این نقطه رسیدی/ به تو سر بسته و در پرده بگویــم/ تا کســی نشنـود این راز گهــربـار جـهان را/ آنچـه گفتند و سُرودنـد/ تو آنـی/ خودِ تو جان جهانی/ گر نهانـی و عیانـی/ تـو همانی که همه عمر بدنبال خودت نعره زنانی/ تو ندانی که خود آن نقطۀ عشقی/ تو خود اسرار نهانی...

نويسندگان
شنبه ۱٢ امرداد ۱۳٩٢ :: ۱٢:۳٩ ‎ب.ظ

پیش از شروع جنگجویی فیزیکی و عینی و جسمی در دنیای مادی و ملموس، باید چیزی را در درون خودمان درست کنیم. تکلیفمان را با خودمان و دنیا و زندگی مشخص کنیم. باید بتوانیم خودمان و ابزارهایمان و جایی که دقیقا ایستاده ایم را ببینیم، تشخیص دهیم و واقع بین باشیم. مقصد و اهدافمان را هم بشناسیم و با هم همسو نگهشان داریم. برای این که بتوانیم آنها را همسو کنیم، باید بدانیم درونمایه ی این اهداف چیست. درونمایه ی هدف، اعلام و نیت و نرم افزار آن است. 

اعلام صحیح و درست و اصولی ویژگی هایی دارد:

1. اعلاممان را به صورت منفی ابراز نمی کنیم. در اعلام هایمان برای یک هدف، تمرکز وجودی اعلام را در نظر می گیریم و مثلا نمی گوییم فلان کار را انجام می دهم که فقیر نشوم. تمرکز وجودی این هدف فقر است. به جای آن اعلام و نیت ما این است که فلان کار را انجام می دهم که ثروتمند شوم. تمرکز وجودی این اعلام بر ثروت است. هر چه را بخواهی همان را به تو می دهند. پس چیزی را اعلام کن که می خواهی، نه آن چیزی که نمی خواهی. 

2. هدف باید ثبات داشته باشد. نمی شود که امروز یک اعلامی کنی برای یک هدفی، فردا یک چیز متناقض با آن را بخواهی پس فردا یک چیز دیگر در تعارض با آن. هدف را که گذاشتی باید به اعلام و هدفت وفادار بمانی تا رسیدن به آن. این هم مثل همه ی وفاداری های دیگر یک مسیر است. نمی توانی وقتی وفادار به معشوقت هستی، معشوق دیگری را هم برگزینی. چون با اصل وفاداری ات متناقض است. هر هدف یک معشوق است که تا وصال باید به آن وفادار باشی! 

3.هر اعلام، یک اعلام نیاز به جهان هستی است. وقتی اعلام نیاز می کنیم، در جایگاه متوقع بودن نیستیم. نمی توانیم متوقع و طلبکار از جهان هستی باشیم و بخواهیم که یواشکی کنترلش کنیم. رابطه ی ما با جهان هستی، رابطه ی پایین به بالا است و جهان هستی بالا و حاکم است و باید در پذیرش شعور مطلق هستی باشیم تا بتوانیم خیریت هر امری را دریابیم. در بیشتر مواقع زمان می برد تا خیر بودنی برایمان آشکار شود و زمانی که درون یک ماجرا هستیم، شاید هنوز توان دیدن خیر خود را نداریم، برای همین همراه با هر اعلام نیازی، تقاضای خیر و طلب خیر هم می کنیم. 

4.رویاپرازی با هدف گذاری متفاوت است. رویا یک تصویر دور از واقعیت است و هدف گذاری یک تصویر با حساب و کتاب و واقعیت پذیر. جنگجویی که با معصوم(اولین آرکی تایپ سفر قهرمانی) آشناست، رویاهاش را در جهت اهدافش هدایت می کند. رویاها کمک می کنند که در محدوده ها گیر نکنیم ولی رویاپردازی بدون عمل در جهت آن، صرفا یک رویا باقی می ماند. 

5.یکی از راههای جذب مثبت و کسب برکت، شکرگذاری است. در شکرگذاری تمرکز وجودی بر داشته ها و برخوردار بودن و نعمت هاست. هر چه بر آن تمرکز کنی به تو جذب می شود. این یک قانون طبیعی در جهان هستی است. همانقدر که جاذبه زمین و تغییر فصول طبیعی است. 

6.هدف و هدفگذاری کاملا حوزه سری و ذهنی است و ربطی به احساسمان ندارد ولی اعلام و نیت ما که درونمایه ی هدفگذاری ماست می بایستی حاوی احساسی نیرومند باشد. مثل یک گوی زنده که هسته ی اصلی و حیاتی آن مایعی نیرومند است که در یک پوسته ی سخت که  هدف باشد، شکل گرفته است. (قانون جهان هستی بر مبنای عشق است)

 

تبصره- عدم ارزش به خود و عدم لایق دانستن خود، مانع بزرگی برای تحقق اعلام ها و اهدافمان است. 

پی نوشت: همه ی ماجرا از درون آغاز می شود. اگر درونت خالی از باور باشد، هر چقدر از بیرون به خودت تلقین کنی، اثری زودگذر و موقتی خواهد داشت. اگر می خواهی درختی تنومند بسازی، باید برای ساخته شدن ریشه ای عمیق، صبور باشی. بسیار صبور. 



موضوع مطلب : جنگجو / سفر قهرمانی / پیروزی / موفقیت
 
 
بالای صفحه