سفر قهرمانی
درباره وبلاگ
پرفا

حقیقت نه به رنگ است و نه بو / نه به های است و نه هو/ نه به این است و نه او/ نه به جام است و سَبو/ گر به این نقطه رسیدی/ به تو سر بسته و در پرده بگویــم/ تا کســی نشنـود این راز گهــربـار جـهان را/ آنچـه گفتند و سُرودنـد/ تو آنـی/ خودِ تو جان جهانی/ گر نهانـی و عیانـی/ تـو همانی که همه عمر بدنبال خودت نعره زنانی/ تو ندانی که خود آن نقطۀ عشقی/ تو خود اسرار نهانی...

نويسندگان
یکشنبه ٧ خرداد ۱۳٩۱ :: ۸:٢٢ ‎ب.ظ

خیلی مهمه که برای چی و برای کی داری قدم در راه میگذاری.

اینجا که اول راهه و هر آخری از اولش ساخته میشه و اگر خشت اول رو کج بگذاری میری تا ثریا کج، خیلی مهمه که قدم های اول رو که برمیداری و خشت های اول رو که میگذاری، بدونی داری چیکار می کنی. برای کی؟ برای چی؟

یک روزی استاد سر یک کلاسی از «صداقت بیرحمانه با خود» گفت. فقط یک جمله بود ولی آنقدر بود که ماهها مشغولش باشیم. صداقت بیرحمانه با خود داشتن، مستلزم این است که بدانی چیزی ارزشمندتر و فراتر از «من» در «نگاه من» هست که رسیدن به آن ارزش این بیرحمی و خشونت با خویشتن را که عزیزترین موجود دنیاست، دارد. اگر باور کنیم که آگاهانه زندگی کردن چقدر در کل، ارزشمند است دیگر خیالات ساده و توهمی و آرزوهایی که از خود داریم و معمولا با ملاک دیگران است، نمی توانند سد راه رسیدن به آن موجود نورانیِ آگاهِ خالی از من و نیِ آماده برای نوای حقیقت، شود.

فقط باید متمایز کرد آن «من» که الان هست با آن «من» که دلم می خواد باشد تا رسید به درک حقیقت آن «من» که اساسا دیگر نیست از بس که اوست... 



موضوع مطلب :
 
 
بالای صفحه